¤ Karl Bartos - Communication ¤



Home Records / Sony 2003

Ocena:
3.5

1. The Camera, 2. I'm the Message, 3. 15 Minutes of Fame, 4. Reality, 5. Electronic Apeman, 6. Life, 7. Cyberspace, 8. Interview, 9. Ultraviolet, 10. Another Reality

"Komunikacja" to jedna z solowych p造t Karla Bartosa, muzyka przez wiele lat graj帷ego w legendarnym Kraftwerk. Czym skorupka za m這du nasi彗nie, tym na staro嗆 tr帷i - chcia這by si rzec, albowiem estetyka recenzowanego albumu to w istocie estetyka dawnej Elektrociep這wni. Nie ma w tym zreszt nic z貫go, szczeg鏊nie, 瞠 muzyka Bartosa wpada w ucho, za ca造 materia jest r闚nocze郾ie zr騜nicowany i sp鎩ny wewn皻rznie.

Mo積a pokusi si o podejrzenie, 瞠 ten typ grania po prostu musia zrodzi si w naszych czasach, szeroko poj皻ych (industrialnych czy te postindustrialnych). Oto muzyka, kt鏎ej 廝鏚貫m, tworzywem, ale i punktem odniesienia jest 鈍iat nowoczesnej technologii i przemian przez ni indukowanych. Oczywi軼ie to wszystko banalne i powiedziane ju wiele razy przez rozmaitych krytyk闚 i eseist闚, tym niemniej warto mie to na uwadze.

Ciekawe jest zreszt to, 瞠 ta kraftwerkowa estetyka to w豉軼iwie retro-futuryzm, odwo逝j帷y si do czas闚, gdy byle mikrokomputer by porywaj帷 pie郾i przysz這軼i rodz帷ej si na bie膨co. Wizja ta zosta豉 zreszt tw鏎czo (ale i groteskowo) rozwini皻a p騧niej przez Welle: Erdball. Silne zrytmizowanie muzyki, plastikowe, syntetyczne brzmienia, proste, sekwencyjne melodie, epatowanie vocoderem lub po prostu g這sem stylizowanym na g這s robota, ustawiczne powracanie do tematyki mechanizacji, digitalizacji, komputeryzacji itd. - oto fundamenty tego stylu. Si璕a po nie tak瞠 Karl Bartos na "Communication".

W tego typu muzyce istotne jest - przynajmniej dla mnie - by tw鏎ca, bazuj帷y w sumie na ograniczonej puli 鈔odk闚, zdo豉 zaserwowa nam melodie maj帷e w sobie to nieuchwytne "co", co cz瘰to s造cha np. w utworach Welle: Erdball czy modnego ostatnio go軼ia o pseudonimie Kavinsky. Chodzi mi o 闚 nastr鎩, w kt鏎ym dynamika, szybko嗆 i pewna zawadiacko嗆 陰czy si z lekk nutk nostalgii, melancholii, chwilami nawet wznios這軼i. I rzeczywi軼ie, przynajmniej w cz窷ci utwor闚 na p造cie Bartosa mamy ten w豉郾ie klimat (vide cho獠 "The Camera", "I'm the Message", "15 Minutes of Fame"). Chwilami z kolei pojawia si te nutka drapie積o軼i, pozorowanego napi璚ia ("Ultraviolet"). Og鏊nie - poczciwa rzecz, je郵i mog tak powiedzie, gdy nic nowego ju nie jestem w stanie do tej recenzji wnie嗆.

-- Adam T. Witczak [12 wrze郾ia 2014]



ostatnie recenzje autora:
SPK - Zamia Lehmanni - Song of Byzantine Flowers -- [15 listopada 2017]
Feanch, Dutour, Lubat - Grand Air LP -- [15 pa寮ziernika 2017]
The Third Eye Foundation - The Dark -- [14 pa寮ziernika 2017]
Dissonant Elephant - 5 larmes de cristal -- [13 pa寮ziernika 2017]
Club Alpino - Woouldy -- [23 wrze郾ia 2017]
  wi璚ej...

powr鏒 do recenzji »


Szukaj:

nowe na stronie:
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierci雟ki - We ar…
Jan Grnfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - D嶰e…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
Eric Hofbauer Quintet…
Dagshenma - Humane to…
MNL 9 - Morning Mystery
Przypadki Derniere Volonte
Fasci di Combattimento…
wi璚ej »

polecamy | wi璚ej »

© 1996-2017 postindustry.org


wygenerowane w 0.052 s.