¤ Dervenn - Gwad Roueel ¤



Eastern Front 2012

Ocena:
4

1. Thou Art Not the King, 2. Ar Sterenn Roue, 3. Banflaith, 4. La Queste, 5. Une Terre Sans Roi, 6. Photophoros, 7. Le Coeur D'Or Au Coeur Du Royaume, 8. Marv Eo, 9. Avallon / Farewell to the King, 10. Distro Merzhin, 11. Thou Art Not The King (demo), 12. Marv Eo (original demo - "funeral party" mix), 13. Thou Art Not the King (reherseal)


Mgbym pomyle, e to po prostu nowy album Lonsai Maikov, gdyby nie fakt, e tym razem Thierry Jolif i Mathieu Broquerie wystpili jako zesp o nazwie Dervenn (co w jzyku bretoskim oznacza 'db'). Okrelenie 'tym razem' jest zreszt nieco mylce, poniewa pyta co prawda ukazaa si w roku 2012, ale nagrania pochodz - jak czytamy we wkadce - z lat 1996-2001. Nie wiem, niestety, co byo przyczyn tak duego opnienia, ale c... by moe dobra muzyka musiaa polee niczym dobre wino, aby pogbi swoje walory? Ot, dywagacje.

To, e muzyka ta przesycona jest wraliwoci typow dla Lonsai Maikov, nie znaczy, e brzmi identycznie jak ktra z innych pyt gwnego projektu Thierry'ego. Z pewnoci jest bardziej rozbudowana, urozmaicona i ywa ni np. smtne ballady z "Fire", "Bardweddi" czy "Our Lady of the Bones". Dervenn czerpie obficie z folkloru bretoskiego, kreujc muzyczn opowie osnut wok motywu witego Graala i Rycerzy Okrgego Stou. Twrcy zdecydowanie jednak podkrelaj, e nie jest to ani jaka niepewna prba 'muzycznej archeologii' i odtwarzania rzekomo 'oryginalnego' brzmienia sprzed wiekw - ani te, paradoksalnie, komercyjny folk w lekkostrawnym sosie pop-rocka. Bynajmniej! W zamierzeniu muzyka Dervenn ma by 'prawdziw, wspczesn muzyk bretosk', opowieci o przeszoci wyraon jzykiem wspczesnym - ale nie prymitywnym czy wulgarnym.

W efekcie powstaa rzewna, melancholijna pyta, na ktrej tradycyjne melodie przeplataj si z rockiem, neofolkiem czy ambientem, a nad wszystkim unosi si tak charakterystyczny, zamylony gos Thierry'ego, znany dobrze z albumw Lonsai. Tym sposobem dwiki fletu, dud czy instrumentw klawiszowych przeplataj si niekiedy z szorstkimi riffami przesterowanej gitary i psychodelicznymi solwkami - ale nie powoduje to dysonansu, co jest w duej mierze zasug sennej, delikatnej, nieco leniwej atmosfery, w jakiej osadzono muzyk. Trudno to opisa - kto zna Lonsai Maikov, ten zapewne si ze mn zgodzi.

Sympatyczna pyta, troch niepozorna - jak wiele innych albumw, na ktrych udzielali si Thierry Jolif i Mathieu Broquerie - a jednak intrygujca i na swj sposb oryginalna.

-- Adam T. Witczak [5 padziernika 2012]



ostatnie recenzje autora:
Nova - Utopica Musa -- [5 lutego 2018]
SPK - Zamia Lehmanni - Song of Byzantine Flowers -- [15 listopada 2017]
Feanch, Dutour, Lubat - Grand Air LP -- [15 padziernika 2017]
The Third Eye Foundation - The Dark -- [14 padziernika 2017]
Dissonant Elephant - 5 larmes de cristal -- [13 padziernika 2017]
  wicej...

powrt do recenzji »


Szukaj:

nowe na stronie:
Decondition ‎&…
Maison Close –…
Nyodene D – Eden…
Consumer Electronics…
Nova - Utopica Musa
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierciski - We ar…
Jan Grnfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - Dce…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
wicej »

polecamy | wicej »

© 1996-2024 postindustry.org


wygenerowane w 0.012 s.