¤ Ryoji Ikeda ¤

Ryoji Ikeda to japoński artysta dźwięku, specjalizujący się w minimalistycznych nagraniach elektronicznych, bazujących przede wszystkim na wysokich częstotliwościach i estetyce cyfrowych usterek.

Ikeda urodził się w roku 1966 w japońskim mieście Gifu, obecnie mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Nagrywał płyty dla takich wytwórni jak m.in. Staalplat (np. album "Time and Space"), Raster-Noton ("Test Pattern", "Dataplex") i Touch ("Matrix", "O C degree" czy "+/-"). Utwory Ikedy pojawiały się także na wielu składankach, można tu wymienić choćby "Clicks & Cuts 2" i "Modulation & Transformation 4" (wyd. Mille Plateaux), czy "An anthology of noise & electronic music vol.1" (Sub Rosa).

Ryoji Ikeda wypracował swój własny styl, bardzo subtelny i ascetyczny, oparty oczywiście na pewnych patentach kilku gatunków współczesnej muzyki elektronicznej (przede wszystkim chodzi tu o estetykę "glitch", w mniejszym stopniu ambient i noise), ale pomimo tego - oryginalny i charakterystyczny. Znakiem rozpoznawczym Ikedy jest koncentrowanie się na wysokich częstotliwościach, a w skrajnych przypadkach sięganie wręcz do obszarów na pograniczu słyszalności. Prostym tonom, sinusoidalnym falom - czasami monotonnym i powolnym, kiedy indziej pulsującym lub wręcz pociętym na króciutkie odcinki - towarzyszą środki z arsenału nowej elektroniki, czyli rozmaite "cyfrowe usterki", układające się w misternie tkane niby-beaty.

Jedna z płyt Ikedy - minimalistyczny materiał "Matrix" - jest albumem pozbawionym klikająco-pstrykającej rytmiki, artysta pozostawił jedynie pulsującą, sinusoidalną falę, której brzmienie zmienia się znacząco w zależności od tego w której części pomieszczenia przebywa słuchacz). Na ogół jednak nagrania Japończyka oscylują w obszarze rozedrganej post-technicznej estetyki click'n'cut, nawet jeśli pojawiają się na nich dłuższe pasaże "ambientowe". Strzępki szumów, trzasków, skrzypnięć i kliknięć w połączeniu z pulsującymi tonami i nerwowymi piskami przywodzą na myśl świat mikrokomputerów, telefonów komórkowych, kas fiskalnych i innych elektronicznych urządzeń najnowszych czasów. To nie muzyka industrialna, ale za to post-industrialna - sterylna niczym ultranowoczesne laboratorium, oszklony wieżowiec i minimalistycznie urządzone pomieszczenia biurowe w jego wnętrzu. Tak mogłyby ze sobą rozmawiać faxy, xerokopiarki, telefony, skanery i laptopy.

Ryoji Ikeda współpracował z wieloma innymi twórcami - m.in. z Carstenem Nicolai (project "cyclo."), z choreografem Williamem Forsythem, artystą Hiroshi Sugimoto czy architektem Toyo Ito. Ikeda otrzymał także nagrodę Golden Nica na Prix Ars Electronica w roku 2001 w kategorii muzyki cyfrowej ("Digital Music").

-- Adam T. Witczak [7 października 2009]



ostatnie artykuły autora:
Przypadki Derniere Volonte -- [29 lipca 2016]
Bunkier strachu -- [31 grudnia 2012]
Raison d'Etre -- [23 listopada 2011]
Louis i Bebe Barron -- [7 sierpnia 2011]
Pierre Schaeffer i muzyka konkretna -- [7 sierpnia 2011]
  więcej...

powrót do artykułów »


Szukaj:

nowe na stronie:
SPK - Zamia Lehmanni…
Feanch, Dutour, Lubat…
The Third Eye Foundati…
Dissonant Elephant - 5…
Club Alpino - Woouldy
Club Alpino - Tunga
Roman Wierciński - We ar…
Jan Grünfeld - Music f…
Simfonica - Song of the…
Roman Catholic Skulls…
Chvad SB - Phenomenali…
Lonsai Maikov - Déce…
Robert Henke w Chorzowie
Dog in the Evening…
Sublamp - Cathedrals o…
Eric Hofbauer Quintet…
Dagshenma - Humane to…
MNL 9 - Morning Mystery
Przypadki Derniere Volonte
Fasci di Combattimento…
więcej »

polecamy | więcej »

© 1996-2017 postindustry.org


wygenerowane w 0.024 s.